برداشت هاي غلط از انتظار فرج از ديدگاه امام خميني(ره):

امام(ره) با صراحت به نقد و بررسي برداشت هاي مختلفي كه از مسئله انتظار فرج وجود دارد پرداخته و ديدگاه خاص خود را در هر زمينه مطرح ساختند. ايشان مي فرمايند:

«بعضي ها انتظار فرج را به اين مي دانند كه در مسجد و حسينيه و منزل بنشينند و دعا كنند و فرج امام زمان(عج) را از خدا بخواهند. اينها مردم صالحي هستند كه چنين اعتقادي دارند. اين ها به تكاليف شرعي خودشان عمل مي كردند و نهي از منكر و امر به معروف هم مي كردند. لكن ديگر غير از اين كاري ازشان نمي آمد و فكر اين مهم كه يك كاري بكنند، نبودند.

دسته دوم مي گفتند انتظار فرج اين است كه ما كار نداشته باشيم به اينكه در جهان و ملت ها چه مي گذرد. ما فقط به تكليف خودمان عمل مي كنيم و براي جلوگيري از امور هم خود حضرت تشريف مي آورند و درست مي كنند. تكليف ما اين است كه دعا كنيم ايشان بيايند و كاري به آنچه در دنيا و يا در مملكت ما مي گذرد نداشته باشيم. اين دسته هم مردمي صالح بودند.مسأله اين است كه اگر ما قدرت داشته باشيم بايد برويم تمام ظلم و جور ها را برداريم. تكليف شرعي ما است، منتها ما نمي توانيم. اصل اين است كه حضرت بعد از ظهور عالم را از عدالت پرمي كنند، ولي شما دست از تكليف خود بر نداريد.

دسته اي نيز بر اين عقيده بودند كه بايد عالم پر از معصيت شود و حتي به گناهان دامن زد تا جايي كه جهان پر از ظلم و جور شود و حضرت(عج) تشريف بياورند و اين دسته منحرفاني بودند كه براي مقاصدي به اين دامن مي زدند.

بعضي مي گفتند در روايات آمده هر حكومتي اگر در زمان غيبت محقق شود، حكومت باطل است و هر علمي قبل از ظهور حضرت بلند شود، علم باطل است.

اگر قائل به چنين قولي باشيم كه مي گويد حكومت لازم نيست؛ معنايش اين است كه هرج و مرج است. همه يكديگر را بكشند و به يكديگر ظلم كنند تا حضرت بيايند. در صورتي كه اين عمل بر خلاف ضرورت اسلام و نصّ آيات الهي است.

در حقيقت وظيفه ما: فراهم كردن اسباب است و آن اين است كه كار را نزديك كنيم و عالم را براي آمدن حضرت(عج) مهيا كنيم.