سلام بر آنان که در فراق یار در کوچه پس کوچه های تنهایی سر به دیوار انتظار نهاده اند و چشم به راه نیم نگاه مهدی فاطمه اند...... ای گل نرگس... چه میشد که ما را در جمع پروانه هایت پذیرا می شدی؟چه می شد که تشعشع گرمی نگاهت به سویمان روانه می شد؟نظری فرما بر کوچه تاریکمان . که همه پروانه شمع توایم. همه پروانه ها در این کوچه تاریک به امید حس کردن گرمای وجودت گرد هم امده اند. مولا جان نظری فرما...... این صفحات برگ برگ روزهای انتظاری ست که به امید امدنش از پس هم ورق می زنیم.... العجل العجل یا مولای یا صاحب الزمان یا مهدی ادرکنی.....
امام حسن مجتبي(ع) همچون ديگر اولياي الهي در برابر پروردگار خاشع و خاضع بودند.در
گزارش شيخ صدوق از قول حضرت امام صادق(ع) آمده است که آن حضرت فرمودند: عبادت و زهد
امام حسن مجتبي(ع) از همه مردمان عصر ايشان بيشتر بود و هرگاه قصد سفر حج مي کردند،
پياده به اين سفر مي رفتند و هرگاه ياد مرگ و گذشتن از پل صراط را مي کردند، اشکشان
جاري مي شد.چون به نماز مي ايستادند بدنشان مي لرزيد چون خود را در مقابل پروردگار
مي ديدند. 
