«وَ مَن یَتَّقِ اللهَ یَجعَل لَهُ مِن أَمرِهِ یُسراً»؛ و هر کس از خداوند پروا کند در کارش آسانی پدید آرد.

همه انسان ها در طول زندگی خود به مشکلات کوچک و بزرگ فراوانی دچار می شوند که ممکن است برخی از آن ها افراد را دچار شکست های هولناکی کند. امّا افراد با ایمان و پرهیزکار، به سبب تقواپیشگی این مشکلات برایشان آسان می شود. خداوند متعال می فرماید: «وَ مَن یَتَّقِ اللهَ یَجعَل لَهُ مِن أَمرِهِ یُسراً»؛(سوره طلاق، آیه 4 ) و هر کس از خداوند پروا کند در کارش آسانی پدید آرد.

کلمه «مخرجاً» در آیه «وَمَن یَتَّقِ اللهَ یَجعَل لَهُ مَخرَجاً»( سوره طلاق، آیه 2 ) نیز به همین معناست.

رازِ آسان شدن کارها برای انسان متقی هم از آن روست که او مطابق قانون های هستی که خداوند متعال آن را وضع کرده، حرکت می کند و هر کس که بر وفقِ سنّت ها و قانون های الهی حرکت کند، کارها برایش آسان می شود.

پیامبر خدا صلى الله علیه و آله :هر كه به دنیا بى رغبت شود ، سختى ها بر او آسان مى گردند.

بركات تقوا؛ نجات از مشكلات و آسان شدن كارها

در حدیثی از ابوذر غفاری نقل شده كه پیامبر فرمود: «من آیه ای را می دانم كه اگر مردم به آن چنگ زنند، آنها را كفایت می كند و آن این آیه است: كسی كه تقوا پیشه كند، خداوند راه نجاتی برای او فراهم می كند و...»

در حدیث دیگری از پیامبر(صلی الله علیه وآله) مفهوم نجات در حدیث فوق را نجات از شبهه های دنیوی، سختی های مرگ و روز قیامت معرفی كرده اند.

جمعی از مفسران گفته اند كه این آیه درباره عوف بن مالك نازل شده كه از یاران پیامبر(صلی الله علیه وآله) بود. دشمنان اسلام فرزندش را اسیر كردند. او به محضر پیامبر(صلی الله علیه وآله) آمد و از این ماجرا و نیز فقر و تنگدستی شكایت كرد. پیامبر(صلی الله علیه وآله) فرمود: تقوا پیشه كن و شكیبا باش و بسیار ذكر «لاحول ولا قوه الا بالله» بگو. او این كار را انجام داد. ناگهان در حالی كه نشسته بود، فرزندش از در وارد شد و معلوم شد كه از یك لحظه غفلت دشمن، استفاده كرده و فرار نموده و حتی شتری از دشمن را نیز با خود آورده است.

اما نكته قابل توجه این كه ذكر این بیان، به معنی گوشه نشینی و سستی به امید فضل الهی نیست بلكه انسان باید نهایت تلاش خود را در زندگی انجام دهد و در عین حال در مشكلات از خدا یاری بخواهد.

در حدیثی از امام صادق(علیه السلام) آمده است: وقتی آیه «و من یتق الله یجعل...» نازل شد، جمعی از یاران رسول خدا(صلی الله علیه وآله) درها را بر روی خود بستند و به عبادت رو آوردند و گفتند خداوند روزی ما را عهده دار شده است، این جریان به گوش پیامبر رسید. كسی را نزد آنها فرستاد كه چرا چنین كرده اید؟ گفتند: ای رسول خدا! چون خداوند روزی ما را تكفل كرده ما به عبادت مشغول شدیم. پیامبر(صلی الله علیه وآله) فرمود: كسی كه چنین كند، دعایش مستجاب نمی‌شود و طلبش برآورده نمی گردد.

آری «آسانی كار» كه خداوند وعده داده است و فرموده است: هر كس تقوای الهی پیشه كند، خداوند كارها را برای او آسان می سازد. (طلاق/4) و نیز فرموده است: «اما آن كس كه در (راه خدا) انفاق كند و پرهیزگاری پیش گیرد و جزای نیك (الهی) را تصدیق كند ما او را در مسیر آسانی قرار می دهیم» (لیل 5 تا 7) این ها همه به دست نمی آید مگر در گرو گذشتن از كوره های سخت آزمایش الهی و تحمل رنج و مشقت و كار و تلاش و اساسا سنت الهی در دنیا بر این امور است نه تن پروری و انزوا و رخوت و سستی كه «نابرده رنج گنج میسر نمی شود...»