بخشایش
 
نوشته شده توسط : مصطفی روزبه بخشایش
 

 


تاریخ انتشار : چهارشنبه چهاردهم تیر ۱۳۹۱ |
نوشته شده توسط : مصطفی روزبه بخشایش

امیر آسمانی، شاهراه شهر دانایی!

امام علی

در میان القاب متعددی که برای هر یک از معصومین علیهم السلام ذکر شده است «امیر المومنین» از القاب خاص حضرت علی(علیه السلام) است؛‌ به گونه ای که در روایات وارده از سوی معصومین (علیهم السلام) انتساب این لقب نه تنها به غیر معصوم بلکه به معصومین(علیه السلام)  غیر امام علی(علیه السلام) نیز نهی شده است.

در روایتی منقول از امام صادق (علیه السلام) آمده است: «مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَى عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ قَالَ حَدَّثَنِی إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِیمَ الدِّینَوَرِیُّ عَنْ عُمَرَ بْنِ زَاهِرٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ سَأَلَهُ رَجُلٌ عَنِ الْقَائِمِ یُسَلَّمُ عَلَیْهِ بِإِمْرَةِ الْمُوْمِنِینَ قَالَ لَا ذَاكَ اسْمٌ سَمَّى اللَّهُ بِهِ أَمِیرَ الْمُوْمِنِینَ ع لَمْ یُسَمَّ بِهِ أَحَدٌ قَبْلَهُ وَ لَا یَتَسَمَّى بِهِ بَعْدَهُ إِلَّا كَافِر  ...؛ (کافی، محمد بن یعقوب الکلینی، ج1، ص411، ح2)
عمر بن زاهر گوید: مردى از امام صادق (علیه السلام) پرسید كه به امام قائم به عنوان امیر مومنان سلام می كنند؟ ایشان فرمودند: نه، آن نام را خدا مخصوص امیر المومنین (على بن ابى طالب) علیه السلام نموده، پیش از او كسى بدان نام، نامیده نشده و بعد از او هم جز كافر آن نام را بر خود نبندد...».
هر چند در طول تاریخ عده ای در تلاش بودند تا با به کار بردن لقب "امیرالمومنین" در مورد اشخاص دیگر آن را از انحصار حضرت علی (علیه السلام) خارج سازند اما به جهت آن که برگزیدن این لقب برای حضرت؛ امری الهی به شمار می آمد در دستیابی به غرض خود ناکام ماندند.



:: موضوعات مرتبط: آقا نوشت
:: برچسب‌ها: امیر آسمانی, شاهراه, شهر دانایی, حضرت علی, ولادت
تاریخ انتشار : شنبه دوازدهم اردیبهشت ۱۳۹۴ |
نوشته شده توسط : مصطفی روزبه بخشایش

نسخه ای که انسان را از گناه منزجر می کند!

آرامش

خدای سبحان در قرآن کریم نه تنها با ما سخن می‌گوید بلکه خود را در آینه قرآن به ما نشان می دهد.

قرآن مظهر تجلی اسماء حسنای الهی است، اگر ما قرآن بخوانیم و نورانیت قرآن در قلب ما پیدا شد معلوم می‌شود «نور السماوت و الارض» را با قلب خود مشاهده کرده‌ایم.

 


تأثیر قرائت قرآن در دوری انسان از گناه

قرآن بارزترین منبع عظیم ذخایر الهی، معجزه آخرین فرستاده خداوند و کتاب زندگی، کتابی که زمینه ساز حیات طیبه برای بشریت است.  

قطعاً با توکل به صاحب قرآن، خداوند به او ایمان و تقوا اعطا می کند و از آلودگی مصون می دارد. 

اگر کسی با قرائت قرآن و تفکر در آن به مرحله‌ای برسد که از گناه منزجر شود معلوم می‌ شود این فرد قرآن را خوب درک کرده است. 

مهمترین و بالاترین ثمره نزدیکی و انس با قرآن، حس معنویت و قرب به خدا و دوری از آلودگی های نفسانی و شیطانی است.  



:: موضوعات مرتبط: مقاله های قرآنی، نگاهی به قرآن، جلوه هایی از نور قرآن، شفا از قرآن و احادیث، تاثیر قرآن بر جسم و جان
:: برچسب‌ها: نسخه, انسان, گناه, منزجر, قرآن
تاریخ انتشار : شنبه دوازدهم اردیبهشت ۱۳۹۴ |
نوشته شده توسط : مصطفی روزبه بخشایش

حق فرزند شما چیست؟ /«بلند» بخوانید

تربیت

فرزندان ما بر گردن ما حقوقی دارند که برای آشنا کردن آنها با مهم‌ترین حقشان باید آن را «بلند» در حضورشان بخوانیم.

 


تلاوت قرآن در خانه در سایر افراد خانواده اثر دارد، پدر و مادری که خواندن قرآن جزو برنامه زندگی آنان است فرزندانشان نیز به فراگیری و خواندن قرآن علاقه‌مند می‌ شوند و این خود یکی از راه ‌های تعلیم قرآن به فرزندان است، زیرا کودک و نوجوان به طور عمده تحت تأثیر سخنان والدین، معلمان و دوستان است و این تأثیرپذیری در کودکی بیشتر از پدر و مادر است.

به این داستان بنگرید تا ببینید نخستین معلم «محمد حسین طباطبایی» پدیده قرنی عصر حاضر کیست؟

«مادر سید محمد حسین(علم‌ الهدی) معمولاً او را با خود به جلسات حفظی که اداره برگزار می‌ کرد می ‌برد، در سن 2.5 سالگی پدرش دریافت که علم ‌الهدی با خود آیاتی از قرآن را زمزمه می ‌کند، لذا با فراست دریافت که او استعداد و آمادگی لازم برای حفظ قرآن را دارد و زمزمه آیاتی از جزء 30 به خاطر حضور او در جلسات حفظ قرآن به همراه مادرش بوده، آیاتی را که شاگردان حفظ کرده و در جلسه تحویل می ‌دادند شنیده و حفظ کرده است.

پس به صورت منسجم حفظ قرآن را با او شروع کرد و نتیجه‌ای بسیار عالی از موقع ‌شناسی خود در استعدادیابی کودکش به دست آورد که اکنون اثرات آن در داخل و خارج کشور باعث رونق ‌بخشیدن به محافل حفظ قرآن شده است، بنابراین محیط را برای کودک قرآنی کنید و منتظر باشید او پیشقدم شود».

یکی از حقوق فرزندان، تعلیم قرآن به آنهاست؛ امیرالمۆمنین علی(علیه السلام) در این باره می ‌فرماید: فرزند را بر پدر حقی است و پدر را بر فرزند حقی، حق پدر بر فرزند آن است که فرزند در هر چیز جز نافرمانی خدای سبحان او را فرمان برد و حق فرزند بر پدر آن است که او را نام نیکو نهد و نیکو تربیت کند و قرآنش تعلیم دهد.

این تعلیم قرآن می تواند توسط خود پدر به طور مستقیم صورت گیرد و یا اینکه برای فرزندش معلم قرآن بگیرد که در این رابطه اکثر مسلمین غافل بوده و پدران به این حق عمل نمی کنند.

در روایتی است که اگر معلمی به کودکی بسم الله الرحمن الرحیم یاد دهد خداوند آن کودک و آن معلم و پدرو مادر کودک را از دوزخ نجات می دهد. (تفسیر منهج الصادقین ذیل یه اول حمد)

پدر و مادری که در خانه با صدای بلند قرآن می‌ خوانند اثر تربیتی در روح و جان فرزندانشان می ‌گذارد و آنان را به قرآن علاقمند می‌ کنند.



:: موضوعات مرتبط: نگاهی به قرآن، آیه های قرآن، جلوه هایی از نور قرآن، تاثیر قرآن بر جسم و جان، تاثیر قرآن بر جوانان
:: برچسب‌ها: حق فرزند, حق اولاد, حق والدین, حق پدر, قرآن
تاریخ انتشار : پنجشنبه دهم اردیبهشت ۱۳۹۴ |
نوشته شده توسط : مصطفی روزبه بخشایش
مسجد

خانه هاى معرفت 

«فِی بُیُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَن تُرْفَعَ وَیُذْكَرَ فِیهَا اسْمُهُ یُسَبِّحُ لَهُ فِیهَا بِالْغُدُوِّ وَالْآصَالِ

رِجَالٌ لَّا تُلْهِیهِمْ تِجَارَةٌ وَلَا بَیْعٌ عَن ذِكْرِ اللَّهِ وَإِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِیتَاء الزَّكَاةِ یَخَافُونَ یَوْمًا تَتَقَلَّبُ فِیهِ الْقُلُوبُ وَالْأَبْصَارُ

لِیَجْزِیَهُمُ اللَّهُ أَحْسَنَ مَا عَمِلُوا وَیَزِیدَهُم مِّن فَضْلِهِ وَاللَّهُ یَرْزُقُ مَن یَشَاءُ بِغَیْرِ حِسَابٍ» «آیات 38 ـ 36، نور»


مصداق خانه ها (بیوت) کدام است؟

ظاهرا تردیدى نیست که مساجد، از مصداق هاى روشن خانه هاى یادشده است، ولى تردیدى نداریم خانه هاى دیگرى نیز وجود دارد که اساس معابد الهى و حیات مساجد بسته به آنهاست و آن خانه هاست که خاستگاه شکل گیرى مساجد و حیات و آبادانى آنهاست؛ اینها خانه هاى پیامبران و اولیاى الهى، صلوات اللّه علیهم است که مصداق کامل و در رأس آنان خانه پیامبر(صلی الله علیه و آله) و خاندان پاک او است؛ همان خانه اى که به دلالت روشن آیه تطهیر، برگزیدگان آن به مقام خاص عصمت و طهارت الهى دست یافته اند و در واقع در آن جایگاه رفیع قرار داده شده اند.

از همین روى، در روایات چندى ـ چنان که خواهد آمد ـ تصریح و تأکید شده است که منظور «بیوت» پیامبران و ائمه علیهم السلام است.

هر چند مساجدى که خاستگاه آن، این خانه ها باشد و نمازگزاران و عبادت گران آن در صفوف واقعى انبیاء و اولیاء خاص باشند نیز در ردیف همین «بیوت» خواهند بود و از این منظر «بیوت» منحصر در خانه هاى یادشده نخواهد بود و لکن «اَیْنَ» و «متی» و «کیف»؟!
آیا در تاریخ ادیان الهى، خانه اى به شرافت و رفعت و مرتبت خانه فاطمه سلام اللّه علیها مى توان یافت؟ خانه بانویى که به تعبیر امام خمینى، قدس سره، «در حجره اى کوچک و محقر، انسان هایى تربیت کرد که نورشان از بسیط خاک تا آن سوى افلاک و از عالم مُلک تا آن سوى ملکوت اعلى مى درخشد.» خانه اى که «جلوه گاه نور عظمت الهى و پرورشگاه زبدگان اولاد آدم است.» (صحیفه امام، ج16، ص192)
خانه فاطمه(سلام الله علیها)، خانه اى است که به گفته امام صادق(علیه السلام) نماز گزاردن در آن در مقایسه با روضه نبوى که مقدس ترین مکان در مسجد عظیم الشأن پیامبر(صلی الله علیه و آله) است، برترى دارد.

هر کس بیشتر به یاد خداوند است و ذکر او بر زبان دارد و در مقام بندگى و عبودیت، از قرب و منزلت بیشترى برخوردار است، طبعا به او انتساب و تعلق بیشترى دارد و در نتیجه از والایى و بلندى بیشترى برخوردار است

یونس بن یعقوب گفته است: «به امام صادق(علیه السلام) گفتم: نماز در خانه فاطمه بافضیلت تر است یا در روضه؟ فرمود: در خانه فاطمه؛
قلت لابى عبداللّه (علیه السلام): الصلاة فى بیت فاطمة افضل او فى الروضة؟ قال: فى بیت فاطمة.» (وسائل الشیعه، ج3، ص547 و نیز حدیث دیگرى به همین مضمون در همین باب آمده است.)



:: موضوعات مرتبط: مقاله های قرآنی، نگاهی به قرآن، جلوه هایی از نور قرآن، قرآن پژوهى .، سیری در قرآن
:: برچسب‌ها: خانه, بوی معرفت, ایمان, قرآن
تاریخ انتشار : پنجشنبه دهم اردیبهشت ۱۳۹۴ |
نوشته شده توسط : مصطفی روزبه بخشایش

سرنوشت محتوم!

اسلام

 

 مبارزه با دین مبین اسلام، و حضرت ختمی مرتبت صلّی الله علیه و آله و سلم، قدمتی به بلندای تاریخ اسلام دارد.

در آن اوایل ظهور اسلام، هم افرادی بودند که با استهزاء کردن پیامبر رحمت، در صفوف مبارزین او گام بر می ‌داشتند و امروز هم افرادی هستند که به بهانه آزادی بیان، با توهین به پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و خاندان پاکش، ادامه دهنده راه هم مسلکان خویش می ‌باشند.

 


اما ما به این آیه ایمان داریم که حق ‌تعالی به رسول مهربانی خویش فرمودند: «إِنَّا كَفَیْناكَ الْمُسْتَهْزِئین،[حجر،95]؛ همانا ما تو را از شرّ استهزاء كنندگان، محفوظ نمودیم.»

و همچنین به این آیه شریفه اعتقاد راسخ داریم که «یُریدُونَ لِیُطْفِوُا نُورَ اللَّهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ اللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْكافِرُون» [صف،8]؛ «كافران مى ‏‌خواهند تا نور خدا را به گفتار باطل (و طعن و مسخره) خاموش كنند و البته خدا نور خود را هر چند كافران خوش ندارند كامل و محفوظ خواهد داشت».

چراغی را که ایزد برفروزد

هر آن‌کس پف کند، ریشش بسوزد



:: موضوعات مرتبط: مقاله های قرآنی، حکایت های آموزنده، داستانهای خواندنی، جلوه هایی از نور قرآن، آسمان نوشت
:: برچسب‌ها: سرنوشت, محتوم, قرآن, داستان
تاریخ انتشار : یکشنبه ششم اردیبهشت ۱۳۹۴ |
نوشته شده توسط : مصطفی روزبه بخشایش

چه کسی ندای فرشته داعی را لبیک می گوید؟!

رسول خدا «صلی ‌الله‌ علیه‌ و آله» می‌فرماید: «خداوند در آسمان هفتم فرشته‌ای را قرار داده که به او «داعی» گویند. چون ماه رجب فرا رسد آن فرشته از سر شب تا صبح ندا سر می‌دهد! خوشا به حال ذاکران و یادآوران خدا، خوشا به حال مطیعان. و خداوند تعالی می‌فرماید: من همنشین کسی هستم که همنشین من است، من مطیع کسی هستم که مطیع من است، من بخشنده کسی هستم که تقاضای بخشش کند. ماه، ماه من، بنده، بنده من، رحمت، رحمت من. هر کس مرا در این ماه بخواند اجابتش می‌کنم، و هر کس از من چیزی طلب کند به او عطا کنم و هر کس از من طلب هدایت کند، او را هدایت می‌کنم. این ماه را ریسمانی بین خود و بین بندگانم قرار دادم، هر کس بدان چنگ زند به من می رسد.»  (مستدرک‏ الوسائل، ج ۷ ، ص 535)  
 
 
میرزا جواد آقا ملکی تبریزی


:: موضوعات مرتبط: آسمان نوشت
:: برچسب‌ها: ندای, فرشته, داعی, لبیک
تاریخ انتشار : یکشنبه ششم اردیبهشت ۱۳۹۴ |
نوشته شده توسط : مصطفی روزبه بخشایش

منظور از آیه «یُضِلٌّ مَن یَشَآءُ وَیَهْدِى مَن یَشَآءُ» چیست؟

 


ظاهر آیه یُضِلُّ مَن یَشَاء وَیَهْدِی مَن یَشَاء نشان می دهد که خداوند هر کس را بخواهد هدایت، و هر که را بخواهد، گمراه می کند.

 


گمراهی

هدایت دو قسم است: ابتدایی و پاداشی.

هدایت ابتدایی یا عمومی سرمایه ای است که خدای سبحان از راه درون (عقل و فطرت) و بیرون (وحی و نبوت) به انسان عطا کرده است.

بر این اساس، خدا همه انسان‌ها را با سرمایه های درونی و بیرونی به راه راست هدایت کرده است.

کسانی که این هدایت را مغتنم شمرده، به دنبال آن حرکت کرده اند، از هدایت پاداشی خداوند برخوردار می شوند و به معارف و فضایل الهی می رسند.

اضلال یا گمراهی ابتدایی از صفات سلبیه است که در خداوند وجود ندارد و خدا هرگز کسی را گمراه نکرده و نمی کند.

خدایی که عقل و فطرت را از درون و عزیزترین مخلوقات خود، یعنی پیامبران و امامان معصوم (علیهم السلام) را از بیرون، برای هدایت بشر فرستاده، هرگز کسی را گمراه نخواهد کرد.

اگر کسی با همه این هدایت‌ها به بیراهه برود، خداوند راه توبه و بازگشت را باز گذاشته و اگر با همه این وسیله ها، باز هم به بیراهه برود، از آن پس، خداوند او را «اضلال» می کند.



:: موضوعات مرتبط: نگاهی به قرآن، جلوه هایی از نور قرآن، معرفى قرآن از طريق قرآن، قرآن پژوهى .، سیری در قرآن
:: برچسب‌ها: منظور, آیه, «یُضِلٌّ مَن یَشَآءُ وَیَهْدِى مَن یَشَآءُ», چیست, قرآن
تاریخ انتشار : جمعه چهارم اردیبهشت ۱۳۹۴ |
نوشته شده توسط : مصطفی روزبه بخشایش


منتظران مهدی بخشایش 

مناظره :: شاگرد و استاد

شاگرد: من وقتی که آیات قرآن را می‌خوانم و بعضی از آیات را با بعضی دیگر، کنار هم قرار می‌دهم، یک‌نوع اختلافی بین آن دو آیه می‌نگرم، علّت چیست؟ مگردر کلام خدا، اختلافی وجود دارد؟

استاد: هرگز در کلام خدا، اختلافی نیست و هیچ‌گونه تضادّی در میان آیات قرآن وجود ندارد[1] و در خود قرآن در آیة 82 سورة نساء می‌خوانیم: «وَلَوْ کانَ مِنْ عِنْدِ غَیْرِ اللّهِ لَوجَدُوا فِیهِ اِخْتِلافاً کَثِیراً ؛ و اگر قرآن از ناحیة غیر خدا بود، اختلافات فراوانی در آن می‌یافتند». و این یکی از دلائل حقّانیّت قرآن است که در سراسر آن تضاد و اختلافی نیست، و همین عدم اختلاف سند زنده‌ای بر اعجاز قرآن است و بیانگ

ر آن است که قرآن، زائیده فکر بشر نیست بلکه از طرف خدا نازل شده است.

شاگرد: پس چه‌طور شده که من گاهی در مقایسه بین آیات قرآن چنین احساسی را می‌کنم که گوئی، اختلافی وجود دارد؟

استاد: یکی دو نمونه، از مقایسة خود را بیان کن، تا با بررسی آن، روشن شود که آیا اختلافی وجود دارد یا نه؟

شاگرد: به عنوان مثال، دو نمونه را ذکر می‌کنم:



:: موضوعات مرتبط: نگاهی به قرآن، جلوه هایی از نور قرآن، آشنايى با قرآن از ديدگاههاى مختلف، قرآن پژوهى .، قرآن و تبلیغ
:: برچسب‌ها: اختلاف, ظاهری, بعضی, آیات, قرآن
تاریخ انتشار : پنجشنبه سوم اردیبهشت ۱۳۹۴ |
نوشته شده توسط : مصطفی روزبه بخشایش

وظایف من و تو در برابر رزق و روزی

روزی

انسان نباید در مقابل این همه نعمت الهی غافل باشد و یا اینکه آن را مستند به علم و زحمت خود بداند؛ بلکه باید آگاه باشد که این همه روزی را رزّاق حقیقی عنایت فرموده است و علم و تلاش و ... همه وسیله‌ای بیش نبوده‌اند.

 


وظایف من و تو در برابر رزق و روزی

بنابر آیات و روایات، انسان در مقابل برخورداری از مواهب و نعمت ‌های الهی، یک سلسله وظایفی دارد که باید آن‌ ها را در زندگی خود مد نظر داشته باشد و بدان‌ها عمل نماید.

از مهم‌ترین وظایفی که قرآن و احادیث بدان ‌ها پرداخته‌اند، انفاق و اعتدال در مصرف کردن مواهب و نعمت‌های الهی است.



:: موضوعات مرتبط: نگاهی به قرآن، قرآن در آیینه نهج البلاغه، قرآن پژوهى .، سیری در قرآن، قرآن و تبلیغ
:: برچسب‌ها: وظایف, من و تو, برابر, رزق و روزی, قرآن
تاریخ انتشار : سه شنبه یکم اردیبهشت ۱۳۹۴ |
نوشته شده توسط : مصطفی روزبه بخشایش

عقبگرد به سوی غضب خدا! 

مأموریت سختی که هیچ داوطلبی نداشت!, جبهه, جنگ, دفاع مقدس

در آیاتى از قرآن این تعبیر آمده است كه براى مومنان درجاتى است: «لَهُمْ دَرَجاتٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ» (انفال، 4) ، «لَهُمُ الدَّرَجاتُ الْعُلى‏» (طه، 75) امّا در این آیه مى ‏فرماید: خود مومنان‏ درجات مى‏ شوند. همان‏ گونه كه انسان ‏هاى پاك همچون علىّ بن ابیطالب علیهما السلام ابتدا طبق میزان حركت مى‏كنند و سپس خود آنان میزان مى ‏شوند، ابتدا دور محور مى ‏گردند، سپس خود آنان محور حقّ مى ‏شوند.

 


أَفَمَنِ اتَّبَعَ رِضْوَانَ اللّهِ كَمَن بَاء بِسَخْطٍ مِّنَ اللّهِ وَمَأْوَاهُ جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمَصِیرُ (آل عمران ـ 162) هُمْ دَرَجَاتٌ عِندَ اللّهِ واللّهُ بَصِیرٌ بِمَا یَعْمَلُونَ (آل عمران ـ 163) آیا كسى كه خشنودى خدا را پیروى مى‏كند چون كسى است كه به خشمى از خدا دچار گردیده و جایگاهش جهنم است و چه بد بازگشتگاهى است.

[هر یك از] ایشان را نزد خداوند درجاتى است و خدا به آنچه مى‏كنند بیناست.

 

آنها كه در جهاد شركت نكردند

أَ فَمَنِ اتَّبَعَ رِضْوانَ اللَّهِ

در آیات گذشته در جوانب مختلف جنگ "احد" و نتایج آن بحث شد، اكنون نوبت منافقان و مومنان سست ایمانى است كه به پیروى از آنها در میدان جنگ، حضور نیافتند زیرا در روایات مى ‏خوانیم، هنگامى كه پیامبر صلی الله و علیه وآله فرمان حركت به سوى "احد" را صادر كرد، جمعى از منافقان به بهانه اینكه یقین به وقوع جنگ ندارند از حضور در میدان، خوددارى كردند و بعضى از مسلمانان ضعیف- الایمان نیز به آنها ملحق شدند.

آیه فوق، سرنوشت آنها را تشریح مى ‏كند و مى ‏گوید: "آیا كسانى كه فرمان خدا را اطاعت كردند و از خشنودى او پیروى نمودند، همانند كسانى هستند كه به سوى خشم خدا بازگشتند و جایگاه آنها جهنم و بازگشت و پایان كار آنها، زشت و ناراحت كننده است."

سپس مى ‏فرماید هُمْ دَرَجاتٌ عِنْدَ اللَّهِ هر یك از آنها براى خود درجه و موقعیتى در پیشگاه خدا دارند، اشاره به اینكه نه تنها منافقان تن ‏پرور و مجاهدان با هم فرق دارند، بلكه هر یك از كسانى كه در این دو صف قرار دارند به تفاوت درجه فداكارى و جانبازى و یا نفاق و دشمنى با حق در پیشگاه خدا درجه خاصى خواهند داشت كه از صفر شروع مى‏ شود و تا ما فوق آنچه تصور شود ادامه مى ‏یابد.



:: موضوعات مرتبط: مقاله های قرآنی، نگاهی به قرآن، جلوه هایی از نور قرآن، قرآن پژوهى .، سیری در قرآن
:: برچسب‌ها: عقبگرد, به سوی, غضب, خدا, قرآن
تاریخ انتشار : سه شنبه یکم اردیبهشت ۱۳۹۴ |
نوشته شده توسط : مصطفی روزبه بخشایش

از تلاوت سوره یس غافل نشویم!

یس

هر كسى كه در عمر خود یك بار سوره یاسین را بخواند، ... در زمره كسانى خواهد بود كه خداوند متعال گشایش روزى و شادمانى او به هنگام مرگ و اسباب خشنودى به پاداش هاى اخروى او را تضمین كرده است...

 


اغلب مومنین شناخت عمیقی از «سوره یس» ندارند و از مناقب و فضائل و آثار دنیوی و اخروی آن غافل هستند. لذا در دام مشكلات، غم‌ ها و غصه ‌ها و كدورت ‌ها گرفتار می مانند.

این ها در حالی است که در مجلس محبّت و مودّت مقرّبان درگاه خداوند، از «سوره یس» سخن بسیار است.

انسان با اندك توجّهی به بیانات پیامبر اكرم (صلی الله و علیه وآله) و ائمه اطهار (علیهم السلام) و بزرگان مكاشفه و سیر و سلوك، به این حقیقت پی می برد كه سوره یس از موقعیت ویژه و مرتبه‌ای بس بلند برخوردار است و ‌اگر آدمی بتواند با آن فضایل و مناقب آشنا شود، خواهد توانست فواید كاملی را از آن خود سازد.

امامان (علیهم السلام) برای این كه مومنان را از موقعیت ممتاز این سوره كه چونان قلّه‌ای پوشیده از فضایل است آگاه كنند فرموده اند: «یس قلب قرآن است».

 

فرشتگان سوره یس، از سنخ دیگری هستند

فرشتگان این سوره از سنخ دیگری هستند؛ بسیار با صفا و مهربانند؛ با یك مرتبه خواندن سوره یس، با قاری مأنوس و رفیق می شوند و برای خواننده آن، كارگشایی و استغفار می كنند.

آن ها هیچ‌ گاه او را تنها نمی‌ گذارند و اگر در این دنیا پی نیازی رود، آنها نیز نیاز او را پی گیری می كنند و برآورده می‌ سازند.

این مهربانی بسیار كه در نهاد این فرشتگان گذاشته شده است، منشأ آثار بسیاری است كه برای سوره یس شمرده شده است.



:: موضوعات مرتبط: مقاله های قرآنی، نگاهی به قرآن، جلوه هایی از نور قرآن، قرآن پژوهى .، سیری در قرآن
:: برچسب‌ها: تلاوت, سوره, یس, غافل, قرآن
تاریخ انتشار : دوشنبه سی و یکم فروردین ۱۳۹۴ |


 
Example :