بخشایش
 
نوشته شده توسط : مصطفی روزبه بخشایش
 

 


تاریخ انتشار : چهارشنبه چهاردهم تیر ۱۳۹۱ |
نوشته شده توسط : مصطفی روزبه بخشایش

فرصت های طلایی برای استجابت دعا !!

استجابت دعا
در آیات و روایات برخی زمان ها را برای دعا و تسبیح مناسب تر دانسته است. دسته ای بر شب، نیمه شب و دسته ای بر سحرگاهان، قبل از طلوع و غروب آفتاب، بین الطلوعین و....تاکید فرموده است شاید در این زمان ها نفس دعا اثر دارد و این بر روی داعی هم اثر می گذارد.

 


روایتی از امام صادق (علیه السلام) آمده که حضرت فرمودند: «هُوَ الدُّعَاءُ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَ قَبْلَ غُرُوبِهَا وَ هِیَ سَاعَةُ إِجَابَةٍ»؛ دعا کردن در این زمان‏ ها ـ ‏قبل از طلوع و غروب آفتاب‏ _ باعث استجابت دعا است. (الکافی، 2 ، 522)
یا برای هنگام زوال در روایت آمده است: «کَانَ النَّبِیُّ صَلَّی اللهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ و سَلَّمَ إِذَا زَالَتِ الشَّمْسُ یُصَلِّی أَرْبَعَ رَکَعَاتٍ فَسُئِلَ عَنْ ذَلِکَ فَقَالَ هَذِهِ سَاعَةٌ تُفْتَحُ فِیهَا أَبْوَابُ السَّمَاءِ وَ أُحِبُّ أَنْ یَصْعَدَ لِی فِیهَا عَمَلٌ صَالِحٌ». پیغمبر اکرم صلی الله و علیه وآله وقتی که نزدیک ظهر می ‏شد، چهار رکعت نماز می‏ خواندند. چرا؟ می‏ فرمودند چون این ساعت زمانی است که در‏های آسمان‏ باز می ‏شود و من دوست دارم کار نیکی از من در این ساعت بالا رود. (مستدرک الوسائل، 3، 67)
پس در واقع زمان ها برای دعا تأثیر گذارند. 

خداوند در قرآن برای یاد کردن و تسبیح گفتن زمان های خاصی بیان نموده است. شاید این زمان ها فرصت هایی طلایی است، فرصتی که باز خداوند به ما داده که به او نزدیک تر گردیم مانند شب قدر که گویند یک شب هزار شب است یا زمان سحرها و.....

خداوند در قرآن زمان تسبیح را برای ما بیان نموده است.



:: موضوعات مرتبط: مقاله های قرآنی، آیه های قرآن، جلوه هایی از نور قرآن، تاثیر قرآن بر جسم و جان، آشنايى با قرآن از ديدگاههاى مختلف
:: برچسب‌ها: فرصت, طلایی, استجابت دعا, قران
تاریخ انتشار : یکشنبه بیست و پنجم مرداد ۱۳۹۴ |
نوشته شده توسط : مصطفی روزبه بخشایش
امام خامنه ای

من خدایی دارم که در این نزدیکی است
و دلم قرص به مردی است بزرگ
رهبری دارم من ، رهرو راه علی(ع)
رهبری دارم من ، که در این ورطه وانفسایی و در این طوفانها
چشم در چشمِ دلِ او بستم
و دلم چون یک کوه ، تکیه دارد به دل دریایش!
تو بگو یک ذره ، تو بگو یک لحظه ، نیستم دلواپس
او بگوید همگی میجنگیم ، او بخواهد همگی میمیریم


تاریخ انتشار : جمعه بیست و سوم مرداد ۱۳۹۴ |
نوشته شده توسط : مصطفی روزبه بخشایش


نخستین انجمن حامیان حوزه های علمیه شمالغرب در شهر بخشایش تشکیل شد خبرگزاری رسا ـ نخستین انجمن حامیان حوزه های علمیه در شمالغرب در شهر بخشایش تشکیل شد و از نخستین اقتدامات این انجمن وقف 10 هزار متر زمین برای احداث حوزه است.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا در تبریز، نخستین انجمن حامیان حوزه های علمیه در شمالغرب در شهر بخشایش تشکیل شد.
 
از جمله حمایت های این انجمن اهدای 10 هزار متر مربع زمین برای احداث حوزه علمیه این شهر است، این زمین از سوی یکی از کشاورزان این منطقه، آقای کامکار، برای احداث حوزه وقف شده است.
 
کامکار در گفت وگو با خبرنگار خبرگزاری رسا در تبریز، با اشاره به جایگاه و ارزش علما، تصریح کرد: پیشبرد فرهنگ دینی و الهی یک شهر و ترویج و ارائه احکام الهی در هر منطقه ای مدیون وجود علماء است، مساجد جایگاه و ارزش خود را از وجود علما و روحانیون دارند.
 
وی ادامه داد: با توجه به ارزش وجود عالم در هر شهری در جهت هدایت بشر برای یک زندگی الهی و پسندیده و از این جهت که این منطقه از حوزه علمیه برای تربیت علما و روحانیون بی بهره است، از این رو زمینی به مساحت 10 هزار متر را برای این امر اختصاص دادم.
 
حجت الاسلام عبدالغفار غفاری، امام جمعه بخشایش نیز این حرکت را حرکتی میمون و عظیم دانست و ابراز داشت: امیدواریم چنین حرکت‌هایی در مناطق دیگر از کشور نیز شکل گیرد و امر موقوفات و دیگر امور خیر و خداپسند، برای اداره و تأسیس حوزه های علمیه هدایت شود.
 
گفتنی است، از دیگر حمایت های این انجمن از مدرسه علمیه شهر بخشایش، اعطای زمین برای احداث راه برای تردد به مدرسه است که از سوی یکی دیگر از کشاورزان این منطقه صورت گرفته است./854/پ203/ح


:: برچسب‌ها: نخستین انجمن, حامیان, حوزه های علمیه, شمالغرب, شهر بخشایش
تاریخ انتشار : شنبه سوم مرداد ۱۳۹۴ |
نوشته شده توسط : مصطفی روزبه بخشایش

حوزه علمیه شهرستان بخشایش احداث می شود
حوزه/ حوزه علمیه شهرستان بخشایش استان آذربایجان شرقی، در راستای توسعه حوزه علمیه این استان و تربیت طلاب علوم دینی احداث می شود.

به گزارش خبرگزاری «حوزه» از تبریز،  طی سفر مدیر حوزه علمیه استان آذربایجان شرقی، به شهرستان بخشایش، مکان ساخت حوزه علمیه این شهر مشخص شد.

حجت الاسلام والمسلمین انتظاری، در حاشیه این بازدید ها با ابراز خرسندی از تأسیس حوزه علمیه در شهر بخشایش، گفت: استان آذربایجان شرقی ظرفیت های مناسبی را برای توسعه و گسترش کمی و کیفی مدارس علمیه دارد.

وی افزود: با توجه به استقبال علاقه مندان به تحصیل علوم حوزوی در این شهرستان، پس از طی مراحل اداری و اخذ مجوز های لازم از مرکز مدیریت حوزه های علمیه کشور و هماهنگی با وزارت آموزش و پرورش، محل مدرسه علمیه در این این شهرستان تعیین شد و ان شاءالله از سال تحصیلی جدید شروع به کار خواهد کرد.

مدیر حوزه علمیه استان افزود: منطقه بخشایش از ظرفیت و پتانسیل بالایی برخوردار می باشد، امیدواریم با تأسیس این مدرسه بتوان از استعداد های این منطقه بهره جست و در راستای اعتلای فرهنگ دینی شهر بخشایش گامی مهم و تاثیرگزار برداشت.

وی با تشکر از پیگیری ها و تلاش های حجت الاسلام غفاری، امام جمعه بخشایش، در تأسیس این حوزه، برای برکات و آثار مثبت این مدرسه ابراز امیدواری کرد.

حجت الاسلام غفاری، امام جمعه بخشایش، هم در ادامه ضمن تشکر از حضور حجت الاسلام والمسلمین انتظاری، گفت: به خاطر پیگیری جوانان مستعد و علاقه مند تحصیل در علوم حوزوی، جهت بهره گیری از استعداد های این منطقه سعی بر تأسیس مدرسه علمیه داشتیم که به لطف خداوند متعال و عنایات حضرت ولیعصر(عج) این امکان فراهم شد.

وی ابراز داشت: منطقه بخشایش، خاستگاه علماء و فقهای به نام تشیع بوده است که این مهم نشان از ظرفیت بالایی داشت که ما را جهت تاسیس مدرسه علمیه در بهره گیری از استعداد های این منطقه ترغیب می نمود، از این رو با توجه به حمایت مردم و خیرین و وجود شرایط و امکانات، این حوزه در بخشایش پیگیری شد و به نتیجه رسید.

بر پایه این گزارش، این مدرسه علمیه از سال تحصیلی جدید، کار خود را با 50 طلبه در یک پایه آغار خواهد کرد؛ دوره اختبار و تثبیت این طلاب نیز در مدرسه علمیه امیر المؤمنین(ع) تبریز برگزار خواهد شد



:: برچسب‌ها: حوزه علمیه, شهر بخشایش, امام جمعه شهر بخشایش, حجت السلام غفاری
تاریخ انتشار : شنبه سوم مرداد ۱۳۹۴ |
نوشته شده توسط : مصطفی روزبه بخشایش

امیر آسمانی، شاهراه شهر دانایی!

امام علی

در میان القاب متعددی که برای هر یک از معصومین علیهم السلام ذکر شده است «امیر المومنین» از القاب خاص حضرت علی(علیه السلام) است؛‌ به گونه ای که در روایات وارده از سوی معصومین (علیهم السلام) انتساب این لقب نه تنها به غیر معصوم بلکه به معصومین(علیه السلام)  غیر امام علی(علیه السلام) نیز نهی شده است.

در روایتی منقول از امام صادق (علیه السلام) آمده است: «مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَى عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ قَالَ حَدَّثَنِی إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِیمَ الدِّینَوَرِیُّ عَنْ عُمَرَ بْنِ زَاهِرٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ سَأَلَهُ رَجُلٌ عَنِ الْقَائِمِ یُسَلَّمُ عَلَیْهِ بِإِمْرَةِ الْمُوْمِنِینَ قَالَ لَا ذَاكَ اسْمٌ سَمَّى اللَّهُ بِهِ أَمِیرَ الْمُوْمِنِینَ ع لَمْ یُسَمَّ بِهِ أَحَدٌ قَبْلَهُ وَ لَا یَتَسَمَّى بِهِ بَعْدَهُ إِلَّا كَافِر  ...؛ (کافی، محمد بن یعقوب الکلینی، ج1، ص411، ح2)
عمر بن زاهر گوید: مردى از امام صادق (علیه السلام) پرسید كه به امام قائم به عنوان امیر مومنان سلام می كنند؟ ایشان فرمودند: نه، آن نام را خدا مخصوص امیر المومنین (على بن ابى طالب) علیه السلام نموده، پیش از او كسى بدان نام، نامیده نشده و بعد از او هم جز كافر آن نام را بر خود نبندد...».
هر چند در طول تاریخ عده ای در تلاش بودند تا با به کار بردن لقب "امیرالمومنین" در مورد اشخاص دیگر آن را از انحصار حضرت علی (علیه السلام) خارج سازند اما به جهت آن که برگزیدن این لقب برای حضرت؛ امری الهی به شمار می آمد در دستیابی به غرض خود ناکام ماندند.


تاریخ انتشار : شنبه دوازدهم اردیبهشت ۱۳۹۴ |
نوشته شده توسط : مصطفی روزبه بخشایش

نسخه ای که انسان را از گناه منزجر می کند!

آرامش

خدای سبحان در قرآن کریم نه تنها با ما سخن می‌گوید بلکه خود را در آینه قرآن به ما نشان می دهد.

قرآن مظهر تجلی اسماء حسنای الهی است، اگر ما قرآن بخوانیم و نورانیت قرآن در قلب ما پیدا شد معلوم می‌شود «نور السماوت و الارض» را با قلب خود مشاهده کرده‌ایم.

 


تأثیر قرائت قرآن در دوری انسان از گناه

قرآن بارزترین منبع عظیم ذخایر الهی، معجزه آخرین فرستاده خداوند و کتاب زندگی، کتابی که زمینه ساز حیات طیبه برای بشریت است.  

قطعاً با توکل به صاحب قرآن، خداوند به او ایمان و تقوا اعطا می کند و از آلودگی مصون می دارد. 

اگر کسی با قرائت قرآن و تفکر در آن به مرحله‌ای برسد که از گناه منزجر شود معلوم می‌ شود این فرد قرآن را خوب درک کرده است. 

مهمترین و بالاترین ثمره نزدیکی و انس با قرآن، حس معنویت و قرب به خدا و دوری از آلودگی های نفسانی و شیطانی است.  


تاریخ انتشار : شنبه دوازدهم اردیبهشت ۱۳۹۴ |
نوشته شده توسط : مصطفی روزبه بخشایش

حق فرزند شما چیست؟ /«بلند» بخوانید

تربیت

فرزندان ما بر گردن ما حقوقی دارند که برای آشنا کردن آنها با مهم‌ترین حقشان باید آن را «بلند» در حضورشان بخوانیم.

 


تلاوت قرآن در خانه در سایر افراد خانواده اثر دارد، پدر و مادری که خواندن قرآن جزو برنامه زندگی آنان است فرزندانشان نیز به فراگیری و خواندن قرآن علاقه‌مند می‌ شوند و این خود یکی از راه ‌های تعلیم قرآن به فرزندان است، زیرا کودک و نوجوان به طور عمده تحت تأثیر سخنان والدین، معلمان و دوستان است و این تأثیرپذیری در کودکی بیشتر از پدر و مادر است.

به این داستان بنگرید تا ببینید نخستین معلم «محمد حسین طباطبایی» پدیده قرنی عصر حاضر کیست؟

«مادر سید محمد حسین(علم‌ الهدی) معمولاً او را با خود به جلسات حفظی که اداره برگزار می‌ کرد می ‌برد، در سن 2.5 سالگی پدرش دریافت که علم ‌الهدی با خود آیاتی از قرآن را زمزمه می ‌کند، لذا با فراست دریافت که او استعداد و آمادگی لازم برای حفظ قرآن را دارد و زمزمه آیاتی از جزء 30 به خاطر حضور او در جلسات حفظ قرآن به همراه مادرش بوده، آیاتی را که شاگردان حفظ کرده و در جلسه تحویل می ‌دادند شنیده و حفظ کرده است.

پس به صورت منسجم حفظ قرآن را با او شروع کرد و نتیجه‌ای بسیار عالی از موقع ‌شناسی خود در استعدادیابی کودکش به دست آورد که اکنون اثرات آن در داخل و خارج کشور باعث رونق ‌بخشیدن به محافل حفظ قرآن شده است، بنابراین محیط را برای کودک قرآنی کنید و منتظر باشید او پیشقدم شود».

یکی از حقوق فرزندان، تعلیم قرآن به آنهاست؛ امیرالمۆمنین علی(علیه السلام) در این باره می ‌فرماید: فرزند را بر پدر حقی است و پدر را بر فرزند حقی، حق پدر بر فرزند آن است که فرزند در هر چیز جز نافرمانی خدای سبحان او را فرمان برد و حق فرزند بر پدر آن است که او را نام نیکو نهد و نیکو تربیت کند و قرآنش تعلیم دهد.

این تعلیم قرآن می تواند توسط خود پدر به طور مستقیم صورت گیرد و یا اینکه برای فرزندش معلم قرآن بگیرد که در این رابطه اکثر مسلمین غافل بوده و پدران به این حق عمل نمی کنند.

در روایتی است که اگر معلمی به کودکی بسم الله الرحمن الرحیم یاد دهد خداوند آن کودک و آن معلم و پدرو مادر کودک را از دوزخ نجات می دهد. (تفسیر منهج الصادقین ذیل یه اول حمد)

پدر و مادری که در خانه با صدای بلند قرآن می‌ خوانند اثر تربیتی در روح و جان فرزندانشان می ‌گذارد و آنان را به قرآن علاقمند می‌ کنند.


تاریخ انتشار : پنجشنبه دهم اردیبهشت ۱۳۹۴ |
نوشته شده توسط : مصطفی روزبه بخشایش
مسجد

خانه هاى معرفت 

«فِی بُیُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَن تُرْفَعَ وَیُذْكَرَ فِیهَا اسْمُهُ یُسَبِّحُ لَهُ فِیهَا بِالْغُدُوِّ وَالْآصَالِ

رِجَالٌ لَّا تُلْهِیهِمْ تِجَارَةٌ وَلَا بَیْعٌ عَن ذِكْرِ اللَّهِ وَإِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِیتَاء الزَّكَاةِ یَخَافُونَ یَوْمًا تَتَقَلَّبُ فِیهِ الْقُلُوبُ وَالْأَبْصَارُ

لِیَجْزِیَهُمُ اللَّهُ أَحْسَنَ مَا عَمِلُوا وَیَزِیدَهُم مِّن فَضْلِهِ وَاللَّهُ یَرْزُقُ مَن یَشَاءُ بِغَیْرِ حِسَابٍ» «آیات 38 ـ 36، نور»


مصداق خانه ها (بیوت) کدام است؟

ظاهرا تردیدى نیست که مساجد، از مصداق هاى روشن خانه هاى یادشده است، ولى تردیدى نداریم خانه هاى دیگرى نیز وجود دارد که اساس معابد الهى و حیات مساجد بسته به آنهاست و آن خانه هاست که خاستگاه شکل گیرى مساجد و حیات و آبادانى آنهاست؛ اینها خانه هاى پیامبران و اولیاى الهى، صلوات اللّه علیهم است که مصداق کامل و در رأس آنان خانه پیامبر(صلی الله علیه و آله) و خاندان پاک او است؛ همان خانه اى که به دلالت روشن آیه تطهیر، برگزیدگان آن به مقام خاص عصمت و طهارت الهى دست یافته اند و در واقع در آن جایگاه رفیع قرار داده شده اند.

از همین روى، در روایات چندى ـ چنان که خواهد آمد ـ تصریح و تأکید شده است که منظور «بیوت» پیامبران و ائمه علیهم السلام است.

هر چند مساجدى که خاستگاه آن، این خانه ها باشد و نمازگزاران و عبادت گران آن در صفوف واقعى انبیاء و اولیاء خاص باشند نیز در ردیف همین «بیوت» خواهند بود و از این منظر «بیوت» منحصر در خانه هاى یادشده نخواهد بود و لکن «اَیْنَ» و «متی» و «کیف»؟!
آیا در تاریخ ادیان الهى، خانه اى به شرافت و رفعت و مرتبت خانه فاطمه سلام اللّه علیها مى توان یافت؟ خانه بانویى که به تعبیر امام خمینى، قدس سره، «در حجره اى کوچک و محقر، انسان هایى تربیت کرد که نورشان از بسیط خاک تا آن سوى افلاک و از عالم مُلک تا آن سوى ملکوت اعلى مى درخشد.» خانه اى که «جلوه گاه نور عظمت الهى و پرورشگاه زبدگان اولاد آدم است.» (صحیفه امام، ج16، ص192)
خانه فاطمه(سلام الله علیها)، خانه اى است که به گفته امام صادق(علیه السلام) نماز گزاردن در آن در مقایسه با روضه نبوى که مقدس ترین مکان در مسجد عظیم الشأن پیامبر(صلی الله علیه و آله) است، برترى دارد.

هر کس بیشتر به یاد خداوند است و ذکر او بر زبان دارد و در مقام بندگى و عبودیت، از قرب و منزلت بیشترى برخوردار است، طبعا به او انتساب و تعلق بیشترى دارد و در نتیجه از والایى و بلندى بیشترى برخوردار است

یونس بن یعقوب گفته است: «به امام صادق(علیه السلام) گفتم: نماز در خانه فاطمه بافضیلت تر است یا در روضه؟ فرمود: در خانه فاطمه؛
قلت لابى عبداللّه (علیه السلام): الصلاة فى بیت فاطمة افضل او فى الروضة؟ قال: فى بیت فاطمة.» (وسائل الشیعه، ج3، ص547 و نیز حدیث دیگرى به همین مضمون در همین باب آمده است.)


تاریخ انتشار : پنجشنبه دهم اردیبهشت ۱۳۹۴ |
نوشته شده توسط : مصطفی روزبه بخشایش

سرنوشت محتوم!

اسلام

 

 مبارزه با دین مبین اسلام، و حضرت ختمی مرتبت صلّی الله علیه و آله و سلم، قدمتی به بلندای تاریخ اسلام دارد.

در آن اوایل ظهور اسلام، هم افرادی بودند که با استهزاء کردن پیامبر رحمت، در صفوف مبارزین او گام بر می ‌داشتند و امروز هم افرادی هستند که به بهانه آزادی بیان، با توهین به پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و خاندان پاکش، ادامه دهنده راه هم مسلکان خویش می ‌باشند.

 


اما ما به این آیه ایمان داریم که حق ‌تعالی به رسول مهربانی خویش فرمودند: «إِنَّا كَفَیْناكَ الْمُسْتَهْزِئین،[حجر،95]؛ همانا ما تو را از شرّ استهزاء كنندگان، محفوظ نمودیم.»

و همچنین به این آیه شریفه اعتقاد راسخ داریم که «یُریدُونَ لِیُطْفِوُا نُورَ اللَّهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ اللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْكافِرُون» [صف،8]؛ «كافران مى ‏‌خواهند تا نور خدا را به گفتار باطل (و طعن و مسخره) خاموش كنند و البته خدا نور خود را هر چند كافران خوش ندارند كامل و محفوظ خواهد داشت».

چراغی را که ایزد برفروزد

هر آن‌کس پف کند، ریشش بسوزد


تاریخ انتشار : یکشنبه ششم اردیبهشت ۱۳۹۴ |
نوشته شده توسط : مصطفی روزبه بخشایش

چه کسی ندای فرشته داعی را لبیک می گوید؟!

رسول خدا «صلی ‌الله‌ علیه‌ و آله» می‌فرماید: «خداوند در آسمان هفتم فرشته‌ای را قرار داده که به او «داعی» گویند. چون ماه رجب فرا رسد آن فرشته از سر شب تا صبح ندا سر می‌دهد! خوشا به حال ذاکران و یادآوران خدا، خوشا به حال مطیعان. و خداوند تعالی می‌فرماید: من همنشین کسی هستم که همنشین من است، من مطیع کسی هستم که مطیع من است، من بخشنده کسی هستم که تقاضای بخشش کند. ماه، ماه من، بنده، بنده من، رحمت، رحمت من. هر کس مرا در این ماه بخواند اجابتش می‌کنم، و هر کس از من چیزی طلب کند به او عطا کنم و هر کس از من طلب هدایت کند، او را هدایت می‌کنم. این ماه را ریسمانی بین خود و بین بندگانم قرار دادم، هر کس بدان چنگ زند به من می رسد.»  (مستدرک‏ الوسائل، ج ۷ ، ص 535)  
 
 
میرزا جواد آقا ملکی تبریزی

تاریخ انتشار : یکشنبه ششم اردیبهشت ۱۳۹۴ |
نوشته شده توسط : مصطفی روزبه بخشایش

منظور از آیه «یُضِلٌّ مَن یَشَآءُ وَیَهْدِى مَن یَشَآءُ» چیست؟

 


ظاهر آیه یُضِلُّ مَن یَشَاء وَیَهْدِی مَن یَشَاء نشان می دهد که خداوند هر کس را بخواهد هدایت، و هر که را بخواهد، گمراه می کند.

 


گمراهی

هدایت دو قسم است: ابتدایی و پاداشی.

هدایت ابتدایی یا عمومی سرمایه ای است که خدای سبحان از راه درون (عقل و فطرت) و بیرون (وحی و نبوت) به انسان عطا کرده است.

بر این اساس، خدا همه انسان‌ها را با سرمایه های درونی و بیرونی به راه راست هدایت کرده است.

کسانی که این هدایت را مغتنم شمرده، به دنبال آن حرکت کرده اند، از هدایت پاداشی خداوند برخوردار می شوند و به معارف و فضایل الهی می رسند.

اضلال یا گمراهی ابتدایی از صفات سلبیه است که در خداوند وجود ندارد و خدا هرگز کسی را گمراه نکرده و نمی کند.

خدایی که عقل و فطرت را از درون و عزیزترین مخلوقات خود، یعنی پیامبران و امامان معصوم (علیهم السلام) را از بیرون، برای هدایت بشر فرستاده، هرگز کسی را گمراه نخواهد کرد.

اگر کسی با همه این هدایت‌ها به بیراهه برود، خداوند راه توبه و بازگشت را باز گذاشته و اگر با همه این وسیله ها، باز هم به بیراهه برود، از آن پس، خداوند او را «اضلال» می کند.


تاریخ انتشار : جمعه چهارم اردیبهشت ۱۳۹۴ |


 
Example :